گزارش تحلیلی تیتر یک از فیلم سینمایی فرشتگان قصاب به نویسندگی و کارگردانی سهیل سلیمی

 

فرشتگان قصاب به نویسندگی و کارگردانی سهیل سلیمی را به حق می­ توان فیلمی شاخص در حوزه­ ی جنگ نرم و گفتمان سینمای انقلاب اسلامی در تاریخ سینمای ایران به حساب آورد. فیلمی خوش ساخت با موضوعی دلهره آور و نگاهی نو به جنایات کثیف صهیونیست­ ها تحت حمایت بزرگترین حامی­ اش یعنی آمریکا. آمریکایی که خود را سرور و آقای جهان می­ داند در برابر تأمین منافع صهیونیست­ ها، برده ­وار از این کشور  به آن کشور لشگر کشی می­ کند و حیثیت و آبروی نداشته­ اش را در جهان لکه دار می­ کند.

افغانستان نماد سرزمین­ های بی پناه و فاقد یک رهبر هوشمند و شجاع می­ باشد که با وجود هزاران هزار جنایت و غارتگری در سراسر آن سرزمین­ ها، مقاومتی هدفمند از کسی دیده نمی­ شود و در غفلت و عدم اتحاد مردمش و بی درایتی و بی عرضگی رهبران و مسؤلانش، چون بدن یک انسان مظلوم تکه تکه شده و به یغما می­ رود. در واقع با نگاهی استراتژیک، اتحاد کشورهای مسلمان در مقابل صهیونیست­ های خونخوار و استکبار جهانی را فریاد می­ زند.

 فرشتگان قصاب نه تنها از آغاز و پایان مناسب و برخورداری از عنصر غافلگیری در روایت داستان بهره مند می­ باشد و بیننده را تا آخر به دنبال خود می­ کشد، بلکه از تکنیک­ های فنی یعنی فیلمبرداری جذاب و جلوه­ های ویژه ­ی تصویری که برای اولین بار با این کیفیت در سینمای ایران دیده می­ شد کمک گرفته و از اغراق به دور بوده است. 

بازیگران بازی قابل قبول و باور پذیری داشتند هر چند که بعضا در چند صحنه نتوانسته بودند بیننده را با خود همراه کنند . همچنین آن­ها در ادای لهجه افغانستانی و صحبت به زبان انگلیسی تا حد زیادی موفق بودند.

از حق که نگذریم، این فیلم با این موضوع ناب و با توجه به بودجه کم و زمان اندک فیلمبرداری آن(27 روز) ، شاهکار می­باشد. در آخر، این سؤال برای همه باقی می­ ماند که چرا با این همه گزاره­ های مثبتی که در این فیلم وجود دارد و به هیچ وجه قابل انکار نیست، مورد بی­ مهری هیئت داوران قرار می­ گیرد و به بخش مسابقه راه پیدا نمی­ کند.

منبع: تیتر یک